تهران روی پرده؛ وقتی شهر روایتگر خودش می‌شود 

همشهری آنلاین- محمدباقر اعلمی،رئیس سازمان فرهنگی‌ـ‌هنری شهرداری تهران : سینما برای سازمان فرهنگی‌هنری شهرداری تهران صرفاً یک مدیوم هنری نیست؛ ابزاری است برای فهم شهر، گفت‌وگو با جامعه و بازنمایی تجربه زیسته شهروندان. حضور چهار فیلم سینمایی «سرزمین‌ فرشته‌ها»، «نیم‌شب»، «قایق‌سواری در تهران» و «اردوبهشت» در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، نتیجه نگاهی است که سینما را بخشی از سیاست‌گذاری فرهنگی شهر می‌داند، نه فعالیتی منفک از زیست شهری.
مؤسسه تصویر شهر به‌عنوان بازوی تخصصی سازمان فرهنگی‌هنری شهرداری تهران در حوزه سینما، در دوره جدید تلاش کرده است از مسیر حمایت هدفمند از تولید، به شکل‌گیری سینمایی کمک کند که نسبت مستقیمی با مسائل اجتماعی، انسانی و شهری دارد. این آثار نه در پی بازنمایی تهران کارت‌پستالی‌اند و نه در دام شعار می‌افتند؛ بلکه به سراغ لایه‌هایی از شهر می‌روند که کمتر دیده شده‌اند: مسئولیت اجتماعی، شکاف‌های نسلی، مواجهه انسان با بحران، و نسبت امید و رنج در زندگی شهری.
وجه اشتراک فیلم‌های حاضر در جشنواره امسال، نگاه مسئله‌محور آن‌هاست. هر یک از این آثار، از زاویه‌ای متفاوت، به انسان شهرنشین و موقعیت‌های پیچیده‌ای می‌پردازد که تهران امروز با آن روبه‌روست؛ از تجربه فقدان و مطالبه‌گری اجتماعی گرفته تا بازگشت به ریشه‌ها، انتخاب‌های اخلاقی در لحظات بحرانی و حفظ کرامت انسانی در شرایط دشوار. این تنوع موضوعی، حاصل اعتماد به نگاه‌های متفاوت هنرمندان و پرهیز از نسخه‌سازی‌های تکراری است.
در کنار این رویکرد محتوایی، تولید فیلم برای سازمان فرهنگی‌هنری شهرداری تهران بستری برای استعدادیابی و تربیت نسل تازه سینماگران نیز به‌شمار می‌آید. این آثار فرصتی فراهم کرده‌اند تا جوانان و نوجوانان علاقه‌مند در حوزه‌های مختلف سینما شناسایی شوند و در فرآیند تولید، از ظرفیت آن‌ها در بخش‌های گوناگون هنری و فنی استفاده شود. باور ما این است که آینده سینمای شهری، در گرو اعتماد به استعدادهای نو و فراهم‌کردن میدان تجربه برای نسل جدید است؛ نسلی که شهر را با زبان خود روایت می‌کند و به سینمای شهری جان تازه می‌بخشد.
سازمان فرهنگی‌هنری شهرداری تهران در این مسیر، خود را صرفاً حامی مالی یا سفارش‌دهنده نمی‌داند؛ بلکه نقش تسهیل‌گر جریان فرهنگی شهر را ایفا می‌کند. سینما زمانی می‌تواند اثرگذار باشد که به پرسش‌های واقعی جامعه نزدیک شود و امکان گفت‌وگو میان هنرمند و شهروند را فراهم کند. جشنواره فیلم فجر، در این معنا، بستری برای دیده شدن این گفت‌وگوهاست، نه نقطه پایان آن‌ها.
سینمای شهری، بخشی از عدالت فرهنگی است؛ چرا که روایت‌های متنوع از شهر، امکان شنیده شدن صداهای مختلف را فراهم می‌کند. تهران فقط یک جغرافیا نیست، مجموعه‌ای از تجربه‌ها، نگرانی‌ها و امیدهای انسانی است که سینما می‌تواند آن‌ها را به حافظه جمعی تبدیل کند. حمایت از چنین آثاری، سرمایه‌گذاری بلندمدت بر فرهنگ شهر است.
در پایان، سازمان فرهنگی‌هنری شهرداری تهران آماده دریافت طرح‌ها و ایده‌های اثربخش سینمایی است؛ طرح‌هایی که بتوانند با نگاهی مسئولانه، خلاق و مسئله‌محور، به روایت زندگی شهری، تقویت سرمایه اجتماعی و گسترش گفت‌وگوی فرهنگی در تهران کمک کنند. ما بر این باوریم که آینده فرهنگ و هنر شهر، در تعامل میان نهاد فرهنگی، هنرمند و شهروند شکل می‌گیرد و مسیر سینمای شهری با همراهی این سه ضلع، ادامه خواهد داشت.