یک کلیک فاصله تا ازدواج یک روزه!

به گزارش ایسنا، به نقل از روز نو، مدتی موضوع تبلیغ ازدواج‌های یک روزه در کانال‌های تلگرامی به کررات دیده می‌شد و ادمین‌ها با اذعان به اینکه این افراد ناشناس هستند و مرتب حذف می‌شوند از حریم کانال خود دفاع می‌کردند، اما این روزها در شبکه‌های ماهواره‌ای تبلیغ همسریابی با مدت زمان یک هفته تا دائمی دیده می‌شود.

موضوعی که حس ناخوشایندی از بهره‌برداری تجاری از مقوله عشق، روابط جنسی و ازدواج را تداعی می‌کند. به همین منظور به سراغ مردم و کارشناسان رفتیم تا نظرات آنها را جویا شویم.

من متأهلم و چنین تبلیغاتی را موجب رواج بی‌اعتمادی می‌دانم

یکی از شهروندان چنین تبلیغی را ایجاد فرصت برای سوءاستفاده مردان می‌داند. او معتقد است پیدا کردن همسر یک روزه تا چند روزه با یک تماس تلفنی راحت شده و برای منی که متأهل هستم این موضوع به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست.

پاسخ تند مجری شبکه ۲ صداوسیما به منتقدان سایت همسریابی معروف: چرا اختیار زبان خود را ندارید و به سایت آدم و حوا توهین می‌کنید؟ خودتان بروید و در سایت ثبت‌نام کنید تا ببینید روند چطور است/ ویدئو

وی در پاسخ به این موضوع که این مؤسسات مدعی هستند همسریابی برای افراد مجرد انجام می‌شود، ادامه داد: هیچ کس این ادعا را باور ندارد و در سطح جامعه به عینه دیده می‌شود که افراد متأهل هم به سراغ چنین مؤسساتی می‌روند.

گرفتار شدن مردان هوسران در سایت‌های صیغه یابی

همچنین شهروند دیگری می‌گوید همسریابی یک هفته‌ای همان ازدواج موقت یا صیغه موقت است. وقتی در زندگی متأهلی نمی‌توان به طرف مقابل اطمینان کرد تنش به وجود می‌آید و در چنین شرایطی زنان بیشتر آسیب می‌بینند، چون بین دو حالت ترک همسر یا زندگی با او مرتباً در نوسان فکری است.

من مجردم و چنین آگهی تجاری کردن عشق است

شهروند دیگری نیز می‌گوید وقتی چنین روندی در جامعه باب می‌شود نه دخترها به پسرها و نه پسرها به دخترها اعتماد نمی‌کنند. برخی به اسم مجرد بودن انواع روابط را پشت سر می‌گذارند چه دختر باشند و چه پسر.

وی افزود: چنین آگهی‌هایی بیشتر از اینکه افراد را به سمت انتخاب فردی برای زندگی کردن هدایت کند، شبیه پاسخ به نیاز جنسی یا تنوع طلبی یا ترک تنهایی به شکل موقت است.

آمار عجیب از تعداد سایت‌های همسریابی در ایران

این شهروند معتقد است تمایل ندارد همسر آینده خود را از طریق چنین مؤسساتی انتخاب کند و اعتمادی به بقای زندگی خود با چنین انتخابی ندارد.

شهروند دیگری نیز می‌گوید به شخصه برای پیدا کردن زوج مناسب به یکی از مؤسسات همسریابی مراجعه کردم. نزدیک ۴۰ سال سن دارم و می‌خواهم ازدواج کنم. اما نتیجه مطلوبی نگرفتم.

وی افزود: با هر پسری قرار آشنایی می‌گذاشتم به حدی رفتارهای زننده می‌دیدم که کلاً این موضوع را کنار گذاشتم. در نهایت این مسئله که دست به دامن چنین مؤسساتی شده‌ام را به سرم می‌زدند.

من جامعه شناسم و چنین عشق‌های فوری را قبول ندارم

همچنین جامعه شناس و پژوهشگر در این رابطه گفت: پرسش آغازین این است: وقتی ازدواج در قالب خدمات فوری و تبلیغاتی عرضه می‌شود، چه تغییری در معنای اجتماعی و کارکرد نهاد ازدواج رخ می‌دهد؟ برای پاسخ، من سه نگاه را مطرح می‌کنم. نخست اینکه این مؤسسات پاسخی به نیاز واقعی جوانان برای پیدا کردن شریک زندگی هستند؛ دوم اینکه نشانه تجاری‌شدن روابط عاطفی‌اند؛ و سوم اینکه می‌توانند پیامدهای ناخواسته و پرهزینه‌ای برای جامعه داشته باشند.

سایت‌های همسریابی و صیغه یابی، هم پول تان را می‌برند، هم آبروی تان را

محمدرضا رنجبر محمدی در گفت‌وگو با خبر فوری افزود: از منظر نگاه انتقادی، دیدگاه‌های زیگمونت باومن درباره «عشق سیال» نشان می‌دهد که در دنیای امروز روابط انسانی بیش از گذشته شبیه کالا شده‌اند؛ یعنی انتخاب، مصرف و حتی پایان دادن به رابطه آسان‌تر و سریع‌تر شده است. وقتی شعار «ازدواج یک‌روزه تا دائمی» تبلیغ می‌شود، فرایندی که به طور سنتی نیازمند زمان، شناخت تدریجی و مشارکت خانواده و شبکه‌های اجتماعی بوده، به یک خدمت سریع تبدیل می‌شود. چنین روندی می‌تواند معیارهای انتخاب همسر را سطحی‌تر کند و احتمال ناپایداری روابط را افزایش دهد.

وی ادامه داد: در نگاه دوم، مفهوم «رابطه ناب» نزد آنتونی گیدنز اهمیت دارد. رابطه پایدار نیازمند گفت‌وگو، شناخت و سرمایه‌گذاری عاطفی است. حذف این مراحل و وعده میان‌بُر، پیوندی شکننده ایجاد می‌کند که در برابر مشکلات زندگی مشترک دوام کمتری دارد. در نتیجه احتمال تعارض‌های زناشویی و طلاق افزایش پیدا می‌کند و اعتماد اجتماعی به نهاد ازدواج آسیب می‌بیند.

به گفته رنجبر محمدی از سوی دیگر، با الهام از نظریه «جامعه مخاطره» اولریش بک می‌توان گفت این تبلیغات بر نگرانی‌های واقعی جوانان—از مشکلات اقتصادی تا ترس از تنهایی—تکیه می‌کنند و راه‌حل سریع ارائه می‌دهند. اما همین راه‌حل‌های فوری ممکن است خود به ایجاد مشکلات تازه منجر شوند؛ از آسیب‌های روانی گرفته تا بی‌اعتمادی بیشتر به ازدواج.

این جامعه شناس متذکر شد: جمع‌بندی اینکه مسئله اصلی مخالفت با تسهیل ازدواج نیست، بلکه نگرانی از تبدیل ازدواج به یک خدمت فوری و تجاری است. راهکارها می‌تواند شامل نظارت بر فعالیت مؤسسات همسریابی، گسترش آموزش مهارت‌های زندگی و مشاوره پیش از ازدواج، افزایش آگاهی عمومی و همچنین کاهش فشارهای اقتصادی و شغلی جوانان باشد. چنین رویکردی می‌تواند هم به تسهیل ازدواج کمک کند و هم از پایداری این نهاد مهم اجتماعی محافظت کند.

منبع : ایسنا