هر چند در بحبوحه مشکلات داخلی و خارجی متعدد ایران در ماههای اخیر، ادعای مکرر و بیاساس شورای همکاری خلیج فارس (GCC) (در بیانیه اخیر آن مورخ ۱2 آذر ۱۴۰۴) درباره مالکیت امارات متحده عربی بر جزایر سهگانه ایرانی (ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک)، در نگاه اول تکرار یک موضع نخنما و مشکلی دست چندم به نظر می رسد، اما با بررسی عمیقتر تحولات منطقه و ادبیات بیانیه، میتوان دریافت که این صرفاً یک ادعای ارضی قدیمی نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی جدید فشار ترکیبی است که هدف آن «ارتقای سطح مناقشه» و «اجماعسازی …