معمای سه بدنساز پرسپولیس و تیمی که نمی‌دود

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، نتایج ضعیف اخیر پرسپولیس باعث شده کارشناسان، پیشکسوتان و هواداران با جدیت بیشتری درباره دلایل افت این تیم بحث کنند. تیمی که در نیم‌فصل دوم بخش قابل توجهی از بازی‌هایش را واگذار کرده و رکوردهای منفی تازه‌ای به جا گذاشته، حالا با این پرسش جدی روبه‌روست که چه بر سر ساختار موفق یک دهه گذشته آمده است؟

پرسپولیس در سال‌های نه‌چندان دور، حتی با پنجره نقل‌وانتقالاتی بسته و فهرستی محدود از بازیکنان، تا فینال آسیا پیش رفت؛ اما حالا با فهرستی پرشمار و منابع مالی قابل توجه، مقابل تیم‌هایی چون خیبر خرم‌آباد و ملوان بندرانزلی نیز با مشکل مواجه می‌شود.

در هفته‌های اخیر، دلایل مختلفی برای این افت مطرح شده؛ از ناهماهنگی در نقل‌وانتقالات و کمبود بازیکن باکیفیت در برخی پست‌ها گرفته تا مشکلات روحی‌ـ‌روانی، بالا بودن میانگین سنی ترکیب اصلی و مصدومیت‌های پرتعداد. با این حال، کمتر به موضوع دوندگی و آمادگی جسمانی پرداخته شده است؛ مسئله‌ای که در بازی‌های اخیر کاملاً مشهود بوده. بازیکنان پرسپولیس در بازپس‌گیری توپ و پرس از جلو افت محسوسی داشته‌اند و شدت بازی تیم کاهش یافته است.

این در حالی است که کادرفنی پرسپولیس سه مربی بدنساز در اختیار دارد؛ اتفاقی کم‌سابقه در فوتبال ایران. از جمله آنها په‌په لوسادا است که سابقه فعالیت در فوتبال اسپانیا و چند کشور دیگر را دارد. همچنین با حضور اوسمار ویرا، یک مربی بدنساز برزیلی به نام جولیانو والیم به کادر اضافه شد که پیش‌تر در برزیل، امارات و تایلند فعالیت کرده بود. در کنار این دو، حسن تشکری‌کیا نیز به‌عنوان مربی بدنساز داخلی در کادر حضور دارد و سابقه فعالیت در تیم‌های ملی و باشگاهی بسکتبال را در کارنامه دارد.

با وجود چنین ترکیبی از مربیان بدنساز با تجربیات بین‌المللی، این پرسش همچنان پابرجاست که چرا پرسپولیس از نظر بدنی در شرایط مطلوبی قرار ندارد؟ آیا مشکل به برنامه‌ریزی تمرینات بازمی‌گردد، یا سن بالای برخی بازیکنان و نوع سیستم بازی در افت دوندگی نقش دارد؟

آنچه مسلم است، بحران فعلی سرخ‌ها فقط به نتایج محدود نمی‌شود؛ بلکه نشانه‌هایی از افت بدنی و کاهش انرژی تیم دیده می‌شود که اگر چاره‌ای برای آن اندیشیده نشود، می‌تواند چالش‌های بزرگ‌تری برای پرسپولیس رقم بزند.

انتهای پیام/